Илим-пәнниң яратқучини испатлаштики роли

Илим-пәнниң алланиң барлиқини испатлайдиғанлиқини алимлар вә пәйласоплар сөзлимәктә.
Ихтиярий мухбиримиз өмәрҗан
2012-08-22
Елхәт
Пикир
Share
Принт
Қуран мусабиқисида нәтиҗигә еришкәнләр кишиләр
Қуран мусабиқисида нәтиҗигә еришкәнләр кишиләр
Photo: RFA

Қуран кәримидиму: «асманларни вә земинни яратқан, силәргә булуттин ямғур яғдуруп бәргән, униң билән бағларни йетиштүрүп бәргән ким? у бағларниң дәрәхлирини өстүрүш силәрниң қолуңлардин кәлмәйду. Аллаһдин башқа илаһ барму?» дегән айәт бар.

Мутәпәккур алим абдулмәҗид зәндани «тәвһид» намлиқ әсиридә мундақ дәп язиду:
«Илим пән бизгә бир дәрәхниң хусусийәтлирини чүшәндүрүп, униң тупрақтики озуқлирини қандақ алидиғанлиқини, бу озуқларни йопурмақлириғичә қандақ йәткүзидиғанлиқини, мевиләрниң қандақ мәйданға келидиғанлиқини вә униңдики тәм, рәң, шәкилниң қандақ йосунда пәйда болидиғанлиқини шәрһлимәктә вә буларниң һәммисиниң мукәммәл қанунийәт вә низам система астида әмәлгә ашидиғанлиқини елан қилмақта. Илим пән йәнә бизгә, бир җанлиқниң ич қурулушини көрситиш арқилиқ әқлимизни ачмақта. Биологийә алимлири ‹һәр бир җанлиқниң өз алдиға аҗайип мукәммәл бирәрдин фабрика икәнликини көрдуқ' дәйду. Адәмни чақидиған зәһәрлик һәрә шерин вә шипалиқ һәсәл бериду. Йипәк қурути рәхт тоқуйду. Қолсиз өмүчүк тор тоқуйду. Тилсиз қой сүт бериду. Мундин башқа йәнә илим пән бизгә шуни испатлидики, аддий бир саман билән судин тәркиб тапқан һәләптин сүт ишләп чиқириш әқил идраксиз қойниң яки калиниң иши әмәс, бәлки қой кала, һәрә, өмүчүк, йипәк қурути вә башқа җанлиқлар рәссамниң пуршисиға, апторниң қәлимигә, яғаччиниң рәндиси билән һәрисигә вә деһқанниң кәтминигә охшаш бирәрдин сайманлардур. Әмма вуҗудқа чиқириш ишиниң игиси шүбһисизки, пүтүн каинатниң иҗадкари болған аллаһтур!»

Мәзкур әсәрдә йәнә мундақ дәп йезилған:
«Астрономийә илминиң васитиси билән дуняниң һава бошлуқидики әһвали билинди. Биз яшаватқан бу йәршари қуяшниң әтрапини айлинип наһайити тезликтә учуватқан бир сәйярә юлтузи икәнликини билдуқ. Қанатсиз, маторсиз, плотсиз вә авазсиз учуватқан бу йәршари сәйярисиниң үстидики йолучилар раһәт вә хатирҗәмлик ичидә саяһәт қиливатмақта. Йәршари бир тәрәптин өз оқида айлинишни давам қилса, йәнә бир тәрәптин қуяшниң әтрапида тезликтә учушини давам қилдурмақта. Әмма ичидики йолучиларниң көпинчиси, өзлириниң учуватқанлиқиниму билмәйду. Кечиләр, күндүзләр вә мәвсумлар бу икки айлинишниң нәтиҗисидур. Йәршари қуяшқа һазирқи мусаписидин азрақ йеқинлашса көйүп һалак болимиз, узақлашсиму музлап һалак болимиз. Қуяшниң әтрапида үзүватқан йәр шарила әмәс, бәлки башқа сәйяриләрму бардур. Бу сәйяриләрниң бир бири билән учришип қелиши мумкин әмәс, бәлки һәр бир сәйярә өзиниң бәлгиләнгән мәхсус оқида сәйр қилиду, бәлгиләнгән вақиттин кечикипму қалмайду. Бу система қанчилиған милйон йиллардин бери һечбир бузулмастин, бир хил давам қилип кәлмәктә. Бундақ инчикә низамни вә қанунийәтни ким бекитти? бузулмиған виҗдан вә сап әқил игиси болған һәр қандақ адәм шундақ җакарлайдуки, бу соалларниң җаваби ‹аллаһ' дур»!

Толуқ бәт